Need for speed

Kαλό ή κακό δεν γνωρίζω. Αυτό που ξέρω είναι ότι σιχαίνομαι τα μεσοβέζικα πράγματα, δεν αντέχω να βαλτώνω, δεν έχω την υπομονή να περιμένω.
Θέλω η ζωή μου να έχει ταχύτητα, δράση και στα πολύ δύσκολα το... όλα ή τίποτα.

Καληνύχτα...

Η γλύκα της αποψινής βραδιάς με επηρέασε...  Σημειώστε ημ/νία γιατί δεν ξέρω πόσος καιρός θα περάσει μέχρι να ξανα... γλυκάνω. :)
Ένα ήρεμο και όμορφο τραγουδάκι για το κλείσιμο της ημέρας, με την ευχή να μας έρθουν ξαφνικά ευχάριστες αλλαγές που θα μας απογειώσουν. Που θα μας κάνουν να νιώσουμε την έξαψη του καινούργιου, του όμορφου, του επιτέλους χαρούμενου.

Σας ζάλισα σήμερα με την πολυλογία μου...
Καληνύχτα.

Μαγειρικής συνέχεια

Kαι όπως είχα πει προ ημερών, σήμερα έχει συνέχεια της μαγειρικής!

Ξεκινώντας από το νηστίσιμο κέϊκ πορτοκαλιού της Tante Kiki  http://tantekiki.blogspot.com/2012/03/blog-post_14.html το οποίο έφτιαξα πριν αρκετές μέρες, αλλά περίμενα να φτιάξω κι άλλα για να σας τα δείξω!

Την πρώτη φορά το έφτιαξα βάσει της συνταγής. Τη δεύτερη -το ξανάφτιαξα- έκανα τα... δικά μου! Αντί πορτοκαλιού, έβαλα βανίλια. Βέβαια έπαψε να είναι νηστίσιμο γιατί πρόσθεσα και γάλα, αλλά καλό βγήκε!

Εχθές το μεσημέρι έφτιαξα την πίτα με φύλλα από λάχανο και γλυκόξινη γέμιση από την αγαπητή Dark Chef! http://chefkang.blogspot.com/2010/01/blog-post_24.html

Kι εδώ έβαλα λίγο το χεράκι μου! Αφού ψήθηκε η πίτα και μόλις την έβγαλα από το φούρνο, της έριξα από πάνω λίγο ένταμ και τη σκέπασα με ένα αλουμινόχαρτο για λίγη ώρα, ίσα πώς να λιώσει το τυράκι! 

Μιαααααμ! Μια ιδιαίτερη πίτα, πολύ εύγεστη και με συνοδεία μπυρίτσας είναι όλα τα λεφτά! Περιμένω μια φίλη το απόγευμα να την τσακίσουμε!

Αν και η συνταγή της Dark έλεγε για ένα μέτριο λάχανο, εγώ πήρα τον αδελφό του... Godzilla! Δεν υπήρχε λάχανο στο σούπερ που να μην ήταν τεραστίων διαστάσεων! Είχα χωθεί στο ράφι της μαναβικής και τα είχα βγάλει όλα έξω, αλλά φευ! Έτσι λοιπόν περίσσεψαν φύλλα, οπότε αφού ήμουν στην κουζίνα λέω... δεν φτιάχνεις και τους λαχανοντολμάδες της Vita;  http://cretangastronomy.blogspot.com/2012/03/blog-post_22.html 

Kαι τους έφτιαξα!

Και για το τέλος (όπως καταλάβατε πάλι σε υπερένταση ήμουν) έφτιαξα τη σκορδαλιά από συνταγή της Μαρίας (Συνταγές της καρδιάς) http://syntageskardias.blogspot.com/2010/03/blog-post_23.html 

Αυτή δεν την έφτιαξα πολύ καλή... Δεν είχα τόσες πατάτες όσες χρειάζονταν και έπρεπε να προσαρμόσω ανάλογα και τα υπόλοιπα υλικά, κάτι που δεν το κατάφερα και πολύ καλά! Όχι ότι δεν τρώγεται, αλλά θα την προτιμούσα πιο... πικάντικη! Ψιλοφοβήθηκα και μάλλον το σκόρδο έπεσε λίγο. Να μπορώ άραγε να προσθέσω τώρα ή θα την αποτελειώσω;

Αυτά για σήμερα! Μετά την αλλαγή ώρας εύχομαι ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΙΙΙΙ (βιάζομαι το ξέρω!) σε όλους και χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα!

Φιλιά σε όλους!

Ζωο... μορφές!

Φιλόζωη γενικότερα, αλλά -ως γνωστόν- με αδυναμία στις γάτες. Παρ΄όλα αυτά δεν θα μπορούσα να μην σας δείξω 2... μορφές! Μου τις έστειλαν φίλες κι εγώ τους είπα ότι σύντομα θα θαυμάσουν τα καμάρια τους στο νετ! Ήρθε η ώρα λοιπόν!

Και ξεκινώντας από τις κυρίες σας παρουσιάζω την Στρας! Χαϊδευτικά... Στρασάκι! 

Ένα μαλτεζάκι όλα τα λεφτά!

Ομορφούλα, τσαχπίνα, κοκέτα!

Τί θα μπορούσε να σκέφτεται άραγε...;;;

(είμαι ωραία και το ξέρω!)

(κι άμα με ξαναδούν σ'αυτό το κομμωτήριο, να με φτύσετε πατόκορφα)

Και τώρα ο κύριος της παρέας! Ένα pug λίγων μηνών!

Κι όπως μου είπε η φίλη που τον έχει, το κανονικό του όνομα είναι... Μαξιμιλιανός!

Τον φωνάζουν Μαξίμ και χαϊδευτικά Μαξ!

Έχω μάθει ότι είναι τρυφερούλης και ήσυχος, αν και είναι κουτάβι ακόμα. 

Θέλω να τον ζουλλλλλήξωωωω!

 

(πφφφφφ... πάλι φωτογραφίες; )

(δεν αφήνουμε τις φώτο να φάμε κάνα κοψιδάκι; )

Εχμ... Ναι... Κι επειδή η κυρά Νινή είναι από δίπλα και με κοιτάζει με το σατανικό της βλέμμα (δεν σε κατάλαβα κυρία μου... εμείς δηλαδή δεν θα ξαναμπούμε νετ; ) σπεύδω να βάλω άλλες 2 φώτο των κοριτσιών μου γιατί θα περάσω μαύρο Σαββατοκύριακο έτσι και δεν το κάνω!

(με θωρείς πώς σε θωρώ; άϊντε μπράβο!)

(εμένα το ταπεινό χαμομηλάκι, γιατί με πρήζετε; )

Αυτάααα...!!!! Να έχετε μια όμορφη και χαρούμενη μέρα!

Νέμεσις

Αφιερωμένο...  Γιατί υπάρχει αυτή η ρημάδα η συμπαντική δικαιοσύνη κι ας αργεί μερικές φορές.  Κι ως γνωστόν όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος.

Κι όταν η δικαιοσύνη γίνει μαζική, να δω πού θα κρυφτούν "οι προύχοντες του χωριού" που τώρα γλεντοκοπάνε και γελάνε εις βάρος μας. Απλά ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τη δύναμή μας.

Αν και η υπομονή δεν είναι το μεγάλο μου ατού, αυτή τη φορά μπορώ να περιμένω...To ένας για όλους και όλοι για έναν, θέλει λίγη δουλίτσα ακόμα.

Πολλές και όμορφες καλημέρες σε όλους τους ιντερνετικούς μου φίλους!
(οι οχτροί να πάνε.... "να κάμουν κάκα τους", που λένε και στην Κέρκυρα!)

Αν έχεις τύχη διάβαινε!

Δεν νομίζω ότι πρέπει να σχολιάσω το παρακάτω βίντεο!

Πολλές και όμορφες καλημέρες σε όλους σας κι εύχομαι η τύχη να σας χαμογελάει συχνά!

Wishmaster

Όλοι έχουμε μέσα μας έναν Wishmaster. Ακόμα και στα δύσκολα, ακόμα κι αν φτάνουμε στο inn of Last Hope... Τότε που όσο καλά κρυμμένο κι αν έχουμε τον Wishmaster μας, αυτός ενεργοποιείται και γίνεται κινητήριος δύναμη για να εκπληρώσουμε τις ευχές μας και τα όνειρά μας.
Speak with the stars... Αυτό έκανα εχθές το βράδυ βλέποντας αυτή την καταπληκτική νύχτα, που για πρώτη φορά φέτος μύριζε άνοιξη.

Καλή εβδομάδα σε όλους.

Κουζινομαχίες

Σήμερα θα παρουσιάσω το μεγάλο σεφ (!) σε στιγμές δημιουργίας! Δηλαδή... εμένα!
Παρακαλούνται οι νοικοκυρές να μην αγχωθούν, όπως επίσης να μου κάνουν τη χάρη και να μου ξαναμιλήσουν...
Οι φωτογραφίες είναι από μια απόπειρα (ουχί αυτοκτονίας, αυτή η διάθεση μου ήρθε μετά) για να φτιάξω μπισκότα μερέντας! Δεν τις ανέβασα όλες, αυτές νομίζω ότι φτάνουν.

Για όσους ενδιαφέρονται η συνταγή είναι πραγματικά πολύ απλή και μπορείτε να τη βρείτε εδώ... http://www.sintagespareas.gr/sintages/mpiskota-gemista-me-merenta.html

Πρέπει να θυμάμαι τα παρακάτω... 

1. Όταν μαγειρεύουμε και παράλληλα ακούμε και μουσική, δεν πρέπει να χτυπιόμαστε και να χρησιμοποιούμε το λερωμένο κουτάλι ως μικρόφωνο, διότι γεμίζουμε ντουλάπια, πλακάκια και πάτωμα με σάλτσες, χυλούς ή ό,τι άλλο φτιάχνουμε τέλος πάντων.
2. Ποτέ δεν ξεχνάμε τα πορτάκια από τα ντουλάπια ανοιχτά, διότι σε απότομες στροφές βρίσκει η... κουτέλα και ΑΟΥΟΥΟΥΤΣ!
3. Όταν χρησιμοποιούμε μαχαίρια δεν κοπανιόμαστε ως κομπρεσέρ στους ρυθμούς της thrash διότι το "έχυσα αίμα για να το φτιάξω" γίνεται μια πραγματικότητα!
4. Να σκουπίζουμε πάαααααρα πολύ καλά τα κατσαρόλια μετά από το πλύσιμό τους -ειδικά αν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσουμε άμεσα- διότι θες ας πούμε να φτιάξεις χαλβά;  Ε! λάδι και χαλβάς εκτοξεύονται στο ταβάνι αν έχει μείνει νεράκι στην κατσαρόλα. Άσε δε το κάψιμο έτσι και σε πετύχει καμιά χαλβαδο-ρουκέτα.
5. Όταν χύνεται κάτι στο πάτωμα το μαζεύουμε αμέσως! Δεν είναι για όλους μας το στυλ του dancing on ice ρε αδερφέ...

Νομίζω ότι έχω ξεχάσει κάνα δυό κανόνες, αλλά θα τους θυμηθώ μόλις την ξαναπατήσω.
Η κουζίνα είναι ένας πολύ επικίνδυνος χώρος τελικά! Παρ΄όλα αυτά δεν πτοούμαι και συνεχίζω ακάθεκτη λέμεεεε!

Εύχομαι σε όλους σας να έχετε μια υπέροχη μέρα!

Kitchen war δεν βρήκα. Δεν πειράζει, καλό είναι κι αυτό!

ΥΓ. Το αρχείο το είχα φτιάξει σε παρουσίαση PowerPoint και το "έσπασα" σε εικόνες για να μπορώ να το μεταφέρω εδώ... Αν δεν φαίνονται και πολύ καλά ζητώ συγνώμη, αν κι εδώ που τα λέμε δεν χάσατε και τίποτα!

Παιχνίδι ερωτήσεων! (συνέχεια)

Σήμερα βρήκα μια πρόσκληση για ένα παιχνίδι από το φίλο Λάμπρο!
Πιστεύοντας ότι κατάλαβα τους όρους του παιχνιδιού, ξεκινώ απαντώντας στις 11 ερωτήσεις! Αντίστοιχα οι επόμενοι που θα απαντήσουν, θα δημιουργήσουν άλλες 11 ερωτήσεις.

• Ποιό είναι το αγαπημένο σου χρώμα; 
  Το πορτοκαλί!
• Ποιό είναι το αγαπημένο σου χόμπι;
  Επεξεργασία φωτογραφίας (photoshop) και pc games 
• Ποιό είναι το αγαπημένο σου βιβλίο;
  Τάδε έφη Ζαρατούστρα - Νίτσε (μια έφεση στους παλαβούς την έχω!)
• Ποιά είναι η αγαπημένη σου ταινία;
  Saving Grace
• Ποιό είναι το αγαπημένο σου τραγούδι;
  Unforgiven II - Metallica 
• Τί μουσική ακούς;
  Thrash metal, Metalcore, Power metal, ολίγη από punk, αλλά μου αρέσουν και τα 80's
• Πότε πήγες τελευταία φορά σινεμά και ποιό έργο είδες;
  Πριν μερικά χρόνια και είδα τον λαβύρινθο του Πάνα
• Πότε έβρισες για τελευταία φορά και γιατί;
  Μόλις εχθές έριξα κάτι "γαλλικά" (από μέσα μου δυστυχώς), διότι οι εργοδότες έχουν λαλήσει.
• Αν θα είχες 1 εκατομμύριο ευρώ τί θα έκανες;
  Θα βοηθούσα τους φίλους μου, θα ανακαίνιζα το σπίτι μου και θα έκανα τη ζωή μου καλύτερη!
• Τί αυτοκίνητο έχεις;
  Peugeot 2! (δεν έχω αυτοκίνητο)  
• Έχεις φορητό ή σταθερό υπολογιστή; 
  Σταθερό πάντα, για να μπορώ να τον ανοίγω και να του κάνω διάφορα! Χα,χα,χα,χα!

 Και τώρα η σειρά μου να κάνω 11 ερωτήσεις στους επόμενους...

1. Ποιά εποχή του χρόνου σου αρέσει; 
2. Πού ονειρεύεσαι να πας διακοπές;
3. Ποιός είναι ο πιο αγαπημένος σου άνθρωπος;
4. Τί απεχθάνεσαι πιο πολύ στη ζωή σου;
5. Ποιά είναι για 'σένα η πιο κατάλληλη λέξη που χαρακτηρίζει την κατάσταση της χώρας μας;
6. Ποιό είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
7. Τί ζώδιο είσαι;
8. Ποιό το όνομα του/της καλύτερού/ης σου φίλου/ης;
9. Τί σκέφτεσαι αυτή τη στιγμή; 
10. Τί επάγγελμα θα ήθελες να κάνεις; 
11. Προτιμάς τους σκύλους ή τις γάτες; 

Δεν έχουν όλοι μου οι φίλοι blog εδώ... Αν καλέσω στο παιχνίδι λιγότερους από 11 πειράζει;

Ας καλέσω λοιπόν τους φίλους... 

Assos

Eleni

Mari Plateau

Saeglopur

Χρυσάνθη

Έλενα

Papagalos28

Marysag

Alice in Wonderland

Ηρεμία...

Και μετά τις επαγγελματο-οικονομικές κατήφειες που πέρασα, καθώς κι ένα format στον υπολογιστή που με εκνεύρισε περισσότερο, επιστρέφω ολίγον καλύτερα. Εντάξει δεν είμαι και για πάρτυ, αλλά σαφώς με πιο ανεβασμένη διάθεση.
Να ευχαριστήσω Έλενα και Aperanti που ασχολήθηκαν με τις μαυρίλες μου.

Πέρασαν και κάποια φιλαράκια εχθές από το σπίτι... Φάγαμε (έπαιξε και η αλμυρή ταρτούλα Έλενα! ), ήπιαμε, τα είπαμε, γελάσαμε, ξενυχτήσαμε και σήμερα πρωί πρωί έφτιαξα την κουζίνα, που θύμιζε βομβαρδισμένο τοπίο!!!! Δεν έβγαλα φώτο να σας τη δείξω, γιατί θα σας άγχωνα πρωινιάτικα! 

Τώρα χαλαρή στο γραφείο, καφεδάκι, κουβεντούλα, blog, μουσική και πλήρης ηρεμία! Μια μικρή ανάσα, μέχρι αύριο...

Την καλημέρα μου σε όλους!

Ακεφιές...

Kαι μετά από λίγες μέρες αποχής (τέρμα το ίντερνετ στη δουλειά, μόνο από το σπίτι πια) επιστρέφω στη διαδικτυακή μου φωλιά.

Άκεφη, στεναχωρημένη, εκνευρισμένη και πολύ κουρασμένη, είπα να γράψω 2 αράδες μπας και ξεσπάσω λίγο.
Επειδή  η "πάστα" μου είναι πολύ αγωνιστική (ενίοτε κι ανταγωνιστική ακόμα και με τον ίδιο μου τον εαυτό), πιθανότατα αύριο-μεθαύριο να λέω άλλα... Να ξαναμπώ στο παιχνίδι δριμύτερη.

Πάντα σκέφτομαι τον πατέρα μου με αγάπη, αλλά στα δύσκολα τον αποζητώ απεγνωσμένα. Μου λείπει ρε γμτ... Ένα χαμόγελό του, μια καλή του κουβέντα ήταν αρκετά για να νιώθω όλη την υποστήριξη που χρειαζόμουν. Tον λάτρευα αυτόν τον άνθρωπο και τώρα νιώθω μόνη χωρίς εκείνον δίπλα μου.

Ίσως αύριο να είναι μια καλύτερη μέρα.